Wszyscy chcą dożyć przynajmniej więcej niż stu lat. Istnieje takie miejsce, gdzie ludzie żyją dłużej niż gdziekolwiek indziej na świecie. Jaki jest ich sekret? Ikigai, czyli japońskie pojęcie, które można przetłumaczyć jako szczęście płynące z bycia stale zajętym. Héctor García i Francesc Miralles postanowili wydać o tym książkę i zgłębić tę filozofię z punktu widzenia psychologii popularnonaukowej i rozwoju osobistego. Opisywanym miejscem długowieczności jest miasteczko zamieszkiwane przez trzy tysiące osób w północnej części wyspy Okinawy. To tam autorowie "Ikigai. Jak dożyć stu dwudziestu lat i chcieć żyć dalej?" przeprowadzili obserwacje terenu w celu poznania sekretów japońskich stulatków. Zrealizowali wywiady, z których możemy dowiedzieć się między innymi, że umiarkowana dawka stresu sprzyja podejmowaniu wyzwań i z większym zapałem pracuje się na swoje sukcesy oraz oczywiście żyje się dłużej.

Tym oto cytatem rozpoczynam dzisiejszy temat. Niejednokrotnie czytałam wiersze Szymborskiej i zarówno niejednokrotnie zachwycałam się jej sposobem pisania, który nie jest przesiąknięty przesadnie wzniosłym językiem. Nawiązuje bezpośredni kontakt z czytelnikiem, jednocześnie dając mu chwilę na refleksję. Wiersze, powieści, nowele. Wszystkie to słowo pisane, wylane na kartkę papieru, przekazywane z pokolenia na pokolenie. W dzisiejszych czasach każdy z nas może napisać książkę. Wystarczy znaleźć tylko wydawnictwo, które zgodzi się na wydanie Twojej książki. Wszystko to sprowadza się do głównego tematu, czyli książek. 

Kilka dni temu dotarła do mnie przesyłka z kreatywnymi książkami. Ostatnio zapełniły nawet całą półkę w moim biurku. Lubię razem z autorem tworzyć nie tylko książkę, ale również uczyć się na niej. Do przedstawienia i zrecenzowania wybrałam dla was: Ptaki i motyle, ABC moich uczuć i Paryski Tydzień Mody. Wszystkie mają swój cel. Dwie z nich służą otwarciu swojej wyobraźni oraz twórczości i talentu do dobierania kolorów. Czy podejmiecie te wyzwanie? To zależy tylko od was.

Ostatnio co raz mniej czytam. Pamiętam jak w szkole podstawowej od razu rwałam się do książek, gdy nauczycielka zadawała nam do domu przeczytanie lektury. Jaka byłam wtedy podekscytowana, kiedy do moich rąk dotarła nowa książka z ciekawymi wątkami akcji. Z biegiem czasu czytanie ich zmniejszyło się, a ja straciłam jakiekolwiek chęci do sięgnięcia chociaż na kilka minutek nowego świata i zapełnienie się w nim. Być może powodem mojej niechęci był wróg numer jeden, czyli brak czasu i wróg numer dwa, czyli lenistwo. Ile razy się zmuszałam do przeczytania, tyle razy się poddałam. Teraz powoli odzyskuje zapał do książek. Z tego względu chciałabym polecić Wam 3 cudowne książki, które są w pewien sposób ze sobą powiązane. Wokół całej trójki toczy się temat chorób, wypadków. Gdy sięgałam po nie do księgarni, nie sądziłam, że wszystkie dotyczą jednego. W sumie to dobrze, bo mogę je ze sobą porównać, ale osobiście mi się wszystkie spodobały. Pewnie te bestsellery zyskały na popularności już dawno temu, ale w moim sercu nadal mają miejsce.

Przecudowna i wzruszająca opowieść o losach głównej bohaterki Mii, która w tragicznym wypadku jest w trudnym stanie, a jej najbliżsi niestety zginęli. Musi podjąć decyzję czy przeżyć, czy poddać się i odejść ze świata. To książka opisująca wsparcie rodzinne, przyjaźń, samotność i odnalezienie swojego miejsca na ziemi, o przeszłości i o tym, co teraz, ale także o miłości i wyborach, jakie ludzie nie podejmują codziennie. 
Początek "Zostań, jeśli kochasz" jest typową codziennością. Mia ma kochających rodziców, młodszego brata, który jest dla niej najważniejszy, pasję i miłość do muzyki. Można by powiedzieć, że jest to idealny obraz prawdziwej szczęściary. Wkrótce potem samochód, w którym jechała cała rodzina, został potrącony przez ciężarówkę. Szczerze to prawie się popłakałam przy tej książce. Pokazuje jak wygląda prawdziwe życie. Mówi się, że nie ocenia się książki po okładce, ale właśnie szczególnie do przeczytania jej zachęciła mnie okładka. Zebrano w niej obrazy z najważniejszych momentów, a sama fabuła powieści jest zachwycająca.

OSKAR I PANI RÓŻA

Eric-Emmanuel Schmitt

Myślę, że idealne oddają ideę istnienia człowieka na ziemi. Gdy sięgnęłam po tą książkę, nie sądziłam, że wniesie do mojego życia tyle refleksji. Zaczęłam się powoli zastanawiać nad swoim życiem, więc bez wahania mogę przyznać, że powyższa literatura zadowoli innych czytelników.  Czy warto przeczytać „Oskara i pani Różę”? Uważam, że tak. Jestem zadowolona, że są lektury, które potrafią zaskoczyć czytelnika tak, że wprost nie można od niej oderwać oczu. Niesie ze sobą mądre przesłania i wywołuje w nas różne uczucia- od wzruszenia do pełnej radości. Jestem pewna, że dzieło spodoba się każdemu i mogę szczerze go polecić.

Mam nadzieję, że nie przeraziłam Was taką ilością tekstu, ale książki, które Wam przedstawiłam są na prawdę świetne i niesamowicie uczą, wyciągając morał. Czytaliście którąś z tych książek? A może macie podobne do tych pokazanych, które są też godne polecenia? 

Czy na świecie istnieje coś bardziej ekscytującego od ubrań? 

Jeśli się wciąż zastanawiasz, to najwyraźniej powinnaś częściej chodzić na zakupy, dziewczyno! Zdecydowanie częściej! 

Ta książka to miejsce, w którym odkrywasz, planujesz i dzielisz się swoim unikalnym stylem – to po części magazyn mody, po części przewodnik po stylach, jak i twój własny poradnik rozwiązujący odwieczny dylemat, w co się ubrać. To twoja osobista, modowa dobra wróżka. Nieważne, czy jesteś prawdziwą zakupoholiczką, czy w przyszłości chcesz zostać modelką. Ta książka jest biletem na pociąg do krainy dobrego wyglądu.

Tak autor książki opisuje to, co znajduje się w środku tego fantastycznego i modowego dzieła. Od początku jestem zafascynowana "ABC mojego stylu". Jest tam przede wszystkim wiele świetnych porad, dla tych, którzy wołają o modowy alarm. Opisywane są tam również ikony mody, które każda dziewczyna zna.